Posts tonen met het label relatie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label relatie. Alle posts tonen

donderdag 22 augustus 2013

Durven uitdrukking te geven aan hoe ik God dagelijks beleef

Bij ons thuis was praten over God de normaalste zaak van de wereld. Er ging geen dag voorbij zonder dat God aangehaald werd in een gesprek. Als ik brieven schreef (dit was de tijd vóór email... o wat klinkt dat oud!) dan schreef ik ook altijd over God en hoe Hij in mijn leven en om mij heen aan het werk was. 

Fotocredit
Toen ik naar Nederland kwam merkte ik dat dit zeer ongebruikelijk was. Zelfs onder de gelovigen (waar ik mee omging) was praten over God niet zo vanzelfsprekend. Ja, op afstand - in theorieën, maar niet in de praktijk: zo heb ik vandaag God's hand in mijn leven ervaren. Ik werd raar aangekeken als ik het wel deed en dus paste ik mij aan (want dat doe je als je een internationale nomad bent - je past je altijd aan).

Jaren zijn voorbij gegaan. Ook ik spreek nog zelden over hoe God werkt in mijn leven. Expliciet. Concreet. De kleine dingen. En het heeft mijn geloofsleven verarmd - dat geloof ik stellig!

Mijn oudste zoon is nu bijna 8jaar. Ik merk dat hij behoefte krijgt om God echt te ervaren in zijn leven. De verhalen en kennis over zijn niet voldoende. 'Het zal wel' is zijn houding. 
Toen ik hierover met God sprak legde Hij dit op mijn hart: ik moet met hem gaan praten over hoe ik God dagelijks ervaar. 

Dat is confronterend. Om 2 redenen.
Ten eerste: Ik ervaar God niet elke dag. Niet omdat Hij er niet is, maar vooral omdat ik zo druk ben met leven dat ik geen tijd vrijmaak om naar Hem te luisteren. Ik praat wel met Hem, maar ik luister niet.
Ten tweede: Ik ben de vaardigheid ontleerd. Ik weet letterlijk niet waar ik moet beginnen. Hoe breng ik zoiets 'ter loops'? 

Hoe doen jullie dat - aan je kinderen en anderen vertellen hoe je God ervaart... in de grote, maar vooral ook in de dagelijkse kleine dingen?

donderdag 8 augustus 2013

Religie of Relatie en Het Huwelijk

Religie of Relatie - lees ook dit bericht.
Ik denk weleens dat ik het makkelijker zou vinden als het wel om Religie ging in plaats van Relatie... Religie is zoveel eenvoudiger, lijkt het wel. Het is duidelijk: als je dit doet... dan... - gegarandeerd!
Als ik mijn bijbel lees en elke dag bid dan ben ik een goede christen.
Heerlijk toch? Zoiets valt in te plannen. Dan heb je gedaan wat je moet doen en de rest van de tijd heb je vrij om je eigen ding te doen.


Maar als ik dezelfde logica toepas op mijn huwelijk, dan werkt het al evenmin.
Als ik slank ben en elke dag goed gekleed dan zal mijn man mij altijd aantrekkelijk vinden.
Als ik de maaltijden kook en het huis schoon houd dan zal mijn man zich altijd geliefd voelen.
Als ik mijn man voortdurend zeg hoe geweldig ik hem vindt en hoe blij ik met hem ben en dat ik zoveel van hem houd, dan zal hij zich altijd belangrijk voelen.
Vallen jullie ook over dat woordje 'altijd'? Al deze dingen kunnen bijdragen aan een goed huwelijk, maar geen van allen geven zij een gegarandeerd resultaat!

Kunnen we een goed huwelijk verdienen?
Ik geloof stellig dat we alles goed kunnen doen en dat er dan nog steeds geen garantie is dat ons huwelijk stand houdt. Waarom? Omdat er in elke relatie 2 mensen nodig zijn om de relatie te doen slagen. Het gaat er niet om dat alles foutloos gedaan wordt; het gaat er om dat 2 mensen een relatie belangrijk genoeg vinden om het te willen laten slagen. Zo belangrijk dat ze bereid zijn om daar tijd en moeite in te steken. Een relatie bestaat uit 2 mensen, en mensen hebben verschillende dingen nodig op verschillende momenten.
Wij zijn maar complexe wezens (hoe zou het anders kunnen? Wij zijn immers in Gods evenbeeld gemaakt!). Dikwijls begrijpen we onszelf niet eens, laat staan de ander. Een gegarandeerde uitkomst op basis van een aantal regeltjes volgen is veel te simplistisch.

Through thick and thin? - (JD Hancock)
Een relatie heeft meer nodig. Het is een interactie, geven en nemen, inspelen op de behoeften, wensen, verlangens, dromen, vreugden, onzekerheden, prestaties, karakter etc van dat moment. Een relatie vraagt om flexibiliteit, doorzettingsvermogen, volharding, steeds andere keuzes gemaakt in het belang van de relatie. Er is geen 'one size fits all' menu dat een goede relatie garanderen kan (jammer hé). Elke relatie is uniek omdat ieder van ons wonderlijk uniek gemaakt is.

Dus, geen garanties, geen eenvoudige antwoorden, geen 'als je dit doet... dan... '. We kunnen een goed huwelijk niet verdienen door regels te volgen. Evenmin als we een goede relatie met Jezus kunnen verdienen door regels te volgen.

Foto Credit
Jezus staat aan de deur van onze hart en klopt (Openbaringen 3:20). Hij wil in onze harten komen, in het centrum van ons leven, ons wezen, wie wij zijn. Hij wil geen oppervlakkig 'kom, laten we een kopje thee drinken samen in de woonkamer en dan ga ik maar weer' relatie.
Als wij ervoor kiezen om Hem binnen te laten dan zal Hij met ons eten (Zijn initiatief!) en wij met Hem eten (ons respons). Maaltijden waren vroeger nog veel meer dan vandaag, een tijd van onderwijzen, een moment om elkaar te ontmoeten, op te bouwen, bemoedigen, tijd om samen het brood te breken en samen te bidden en God te zoeken. (Lees meer hierover in een artikel van David Black)

Het hebben van een relatie is soms hard werken en andere keren een plek om thuis te komen. Maar je krijgt zoveel meer door het hebben van een echte relatie dan je ooit zou kunnen krijgen door het volgen van regeltjes.
Religie of Relatie? Ik kies Relatie!
En jij?

PS Bekijk deze super gave (korte) sketch The Stool - over Jesus op de troon van je leven zetten.
Verder nog een hele goede preek (Engels) van WestHighLands over God de controle geven. (Link is naar een document die meteen gedownload wordt)

dinsdag 11 juni 2013

3. Maria en Elizabet (Lucas 1)


Wij lezen
Lucas 1:39-56


Wij bespreken
- Maria ging in grote haast
- Johannes de doper reageerde op Jezus
- Elizabet riep haar groet LUID
- Maria prijst God

Wij leren
Maria was nog zo jong toen haar dit overkwam. Zij was overweldigd. Zij had iemand nodig om mee te praten. Iemand die haar kon helpen om zichzelf goed voor te bereiden op deze taak. Iemand die er voor haar kon zijn, een mentor, een vriendin. Elizabet werd die persoon. Voor 3 maanden (totdat Johannes geboren werd) was Elizabet precies wat Maria nodig had. God voorziet in onze behoeften en laat ons niet alleen staan. Bron

Toepassing
Het volgende overbrengen:
Wij willen graag je mentors zijn. Als je ergens mee zit of iets wilt weten, ik hoop dat je dan weet dat je naar ons toe kan komen. En als je het niet tegen ons wilt zeggen dan kun je ook altijd terecht kunt bij Opa en Oma en je tante.


Mogelijke antwoorden

Maria had net zulk groot nieuws te horen gekregen... Ze zal een enorm verlangen hebben gehad om dit met iemand te bespreken - maar wie? Wie zou haar geloven? Dus ging zij naar Elizabet want de engel had immers tegen haar gezegd dat ook Elizabet een kind verwachtte door een wonder van God. Wie beter om te begrijpen dat ook zij een kind zou krijgen door een wonder van God?

Elizabet was 5 maanden zwanger toen Maria op bezoek kwam. En baby Jezus was waarschijnlijk ergens tussen 1-3 weken oud. Er zijn een heleboel mensen die een baby in de buik een 'foetus' noemen. Zij geloven niet dat het een mens is totdat het 4-5 maanden oud is. Maar met 8 weken zwangerschap is een baby in basis al compleet gevormd. Hij of zij heeft zelfs tandjes en vingernageltjes! En hier is baby Jezus nog maar 1-3 weken oud (in werkelijkheid niet veel meer dan een kikkervisje, kleiner dan een rijstkorrel) en toch herkent baby Johannes hem door de heilige geest.

Elizabet groet Maria enthousiast en LUID. Maria krijgt niet eens de kans om haar te feliciteren met haar zwangerschap en voorzichtig te vertellen dat ook zij een kind gaat krijgen door de wonder van God. De Heilige Geest vult Elizabet en hij geeft haar bovennatuurlijke kennis. Elizabet weet dat Maria de zoon van God zal krijgen. Elizabet krijgt ook inzicht in Maria's geloof. Zij zegt 'Gelukkig is zij die geloofd heeft dat de woorden van de Heer in vervulling zullen gaan'.

Maria prijst God daarna. Zij voelt zich enorm gezegend. Wat fantastisch dat God mij, een klein onbelangrijk meisje, heeft uitgekozen om de moeder te worden van ZIJN ZOON. Ongelooflijk toch?
Zij prijst God omdat hij arm en niet betekenend kan kiezen boven rijk en machtig. En omdat God zijn beloftes altijd nakomt.
Bron

vrijdag 12 april 2013

Goede manieren - heel veel ideeën

Ook anderen zijn met dit onderwerp in de weer geweest. In mijn zoektocht ben ik heel wat leuke ideeën tegen gekomen. De leukste zet ik hier op een rijtje.
Van deze site:
Alsjeblieft, dank je wel - Praktijk oefening Samen eten, veel kleine schaaltjes met verschillend eten erin. Laat iedereen verantwoordelijk zijn voor 2-3 schaaltjes. Netjes vragen als je iets van een ander wilt.
Hoe zeg ik dat beleefd - Spel Allerlei wensen en situaties op kaartjes. Maar hoe zeg je dat beleefd?

ModernMom.com geeft 5 leuke uitwerkingen, waarvan 4 hieronder kort uitgelicht:
1. Tafelmanieren: Oefen thuis een heel formeel diner, inclusief kleding, eten, decor en... manieren.
2. Rollenspel gesprek starten: om de kinderen te helpen een gesprek met een volwassene aan te knopen. Techniek: goed om zich heen kijken en aanknopingspunten zoeken in het decor.
Rollenspel: Zet iemand neer met 3 rekwisieten (bijv. bal, cadeaupapier, huisdier). Het kind komt binnen en moet nu groeten en een gesprek beginnen. Het kan bijv. vragen: Houdt u van voetbal? Gaat u naar een verjaardag? Is dit uw huisdier? Voor elke goede vraag krijgt het kind een beloning.
3. Bordspel manieren: Teken een spelbord. Schrijf op sommige vakjes gedrag dat getuigt van goede manieren. Schrijf op andere vakjes gedrag dat getuigt van slechte manieren. Rol een dobbelsteen. Landt je op een vak met slechte manieren, dan moet je 1 vakje terug. Landt je op een vak met goede manieren, dan mag je 2 stappen vooruit.
4. Beleefde Belinda zegt: Een variant van 'Simon Says'. De leider geeft een actie aan. De uitdaging is om de opdracht te doen als het beleefd is en om het niet te doen als het onbeleefd is. Bijv. 'Beleefde Belinda zegt  Steek je tong uit' - als je je tong uitsteekt krijg je geen punt want dat is onbeleefd.

Childfun.com geeft 24 leuke uitwerkingen, waarvan 4 hieronder kort uitgelicht:
1. Miss Wees-Beleefd: Maak een handpop uit een papieren zak of oude sok. Aan de ene kant heeft de handpop (Miss Wees-Beleefd) een blij gezicht, aan de andere kant een boos/droevig gezicht.
Op de site staan 10 interacties bijv. Beatrix zei 'Wilt u de pindakaas aangeven alstublieft?' (maar je kunt natuurlijk zelf ook een aantal verzinnen). De kinderen mogen met hun handpop aangeven hoe Miss Wees-Beleefd hierop zou reageren (blij of boos/verdrietig).
2. Gevoelens herkennen: Beleefdheid gaat om de ander belangrijk vinden, om rekening houden met zijn/haar gevoelens. Herkennen hoe iemand zich voelt is daarom belangrijk.
Maak een stapel kaartjes waarop afbeeldingen van verschillende emoties te zien zijn. Hussel ze door elkaar en pak om de beurt een kaartje. Hoe voelt deze persoon zich? Waaraan zie je dat?
3. Honinggraat: Een oefening in het zeggen van 'Alstublieft' en 'Dank u wel'. Laat iemand Miss Wees-Beleefd spelen. Zij zit met de rug naar de anderen. Onder haar stoel is een honinggraat.
Laat iedereen zeggen: Miss Wees-Beleefd, u bent te gek. Mogen wij alstublieft een honing snack?
Miss Wees-Beleefd: Ja, dat mag je komen pakken.
Iedereen: Dank u wel Miss Wees-Beleefd.
Iemand gaat de honinggraat voorzichtig pakken en gaat dan snel weer zitten. Miss Wees-Beleefd mag zich nu omdraaien en raden wie de honinggraat gepakt heeft. Daarna wordt die persoon Miss Wees-Beleefd.
4. Cup cakes maken. Geef iedereen een taak. Iedereen moet samenwerken. Bespreek dat het resultaat er niet zou wezen als we niet konden samenwerken, materialen delen etc.
5. Ook op de site een 20-tal tips voor het aanmoedigen van gewenst gedrag en het geven van gerichte aanmoediging.

Van Ehow.com:
Beleefde pop/ Onbeleefde pop: Laat iemand de onbeleefde pop spelen en laat iemand anders de beleefde pop spelen die de onbeleefde pop corrigeert ('Dat is niet beleefd. Het is beleefd als je ...'). Leef je uit als onbeleefde pop en kijk wat voor reacties je krijgt.

Op Uncommongoods.com is een Engels spel te koop dat wellicht voor de creatieve moeder goed te vertalen (of zelf te maken) valt: Het Blunders Game. Het leuke aan dit spel is dat je niet alleen stil zit, maar ook mag bewegen!

Andere ideeën:
Manieren memory: Met plaatjes van goede en slechte manieren. Groene rand voor goede manieren. Rode rand voor slechte manieren.
Verhalenderwijs: Begin een verhaal. Om de beurt mag iemand het verhaal verder vertellen. Steeds moet er iets gebeuren dat getuigt van goede of slechte manieren. Je kunt dat om en om doen, kaartjes op tafel leggen en steeds eentje pakken waarop staat 'beleefd' of 'onbeleefd'. Heb je jongere kinderen dan kunnen kaarten met plaatjes erop (die (on)beleefdheid uitbeelden) helpen om situaties te bedenken.
Wat zijn goede manieren? Op zoek naar inspiratie? George Washington heeft ooit als 16-jarige 101 beleefdheidsregels opgeschreven. In oud Engels, maar het kan je op ideeën brengen. 'The Exercise of a School Boy'.
Rollenspel situaties: Dit is natuurlijk erg voor de hand liggend. Je kunt rollenspel doen door het zelf te acteren. Maar je kunt ook (hand)poppen of ander favoriet speelgoed gebruiken (zelfs auto's) om het rollenspel vorm te geven. Denk aan situaties als telefoon opnemen, bij iemand aankomen, bij iemand vertrekken, iemand ontvangen, iemand uitzwaaien, de klas inkomen, de klas uitgaan, tafel manieren, gedrag in de bibliotheek, gedrag in de kerk etc.
Manieren collage: Bedenk samen hoe 'beleefdheid' eruit ziet. Poseer dan zoals je net bedacht hebt en maak een foto. Doe dit voor zoveel mogelijk uitingen van beleefdheid en maak van alle foto's een collage. Hang de collage in de woonkamer waar iedereen regelmatig herinnerd kan worden hoe 'beleefdheid' er in de praktijk uit ziet.

Hoe hebben jullie beleefdheid geoefend thuis?

maandag 11 maart 2013

Goede Manieren

Het is tijd om stil te staan bij goede manieren.


Op zoek naar informatie en inspiratie stuitte ik op een website die het prachtig weet te verwoorden: lifestyle-homeschool.com.
"We greet others because they are special and we need to recognize them. We speak kind words, because love does not hurt, and we love the other person. We wait patiently because what the other person is saying is important and we respect that."
(We groeten anderen omdat ze waardevol zijn en wij de ander als dusdanig erkennen. We spreken met vriendelijke woorden omdat liefde de ander niet kwetst en we houden van hen. We wachten geduldig omdat wat de ander zegt belangrijk is. Dat respecteren we.)

Het is zo belangrijk dat onze kinderen weten waarom goede manieren belangrijk zijn. Zo trainen we hun hart. In 1 Korintiers 13:5 staat "Ze (de liefde) is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan..." 

Het is ook heel belangrijk dat wij het goede voorbeeld voorleven. Kinderen doen wat wij doen, niet wat wij zeggen. En dat goede voorbeeld voorleven kan overal, elk moment van de dag, in elk contact met een ander - ook met onze kinderen.

Lifestyle-homeschooling noemt 4 gereedschappen die je kunt gebruiken bij het aanleren van o.a. goede manieren:

* Proactieve Instructie (leer ze wat ze moeten weten)
* Spreek erover (leg verbanden met het dagelijks leven, wat ze zien, lezen, meemaken)
* Houd de kinderen een hoge standaard voor (wat verwacht je van hen)
* Prijs hen (benoem het goede gedrag dat je ze ziet gebruiken)

[Een aanvulling]
Proactieve Instructie
Voor instructie hoef je niet altijd alleen woorden te gebruiken. Omdat onze kinderen nog jong zijn geef ik zelf de voorkeur om woorden te ondersteunen met spelletjes en verwerkingsopdrachten.

Spreek erover
Voordoen is goed. Zeggen wat je doet en waarom je het doet is beter. Maar let op: praat tegen jezelf of tegen je partner. Waarom? Als je tegen de kinderen praat, dan wordt het een preek (op de persoon gericht) en is de kans groot dat ze zich afsluiten. Als ze je overhoren terwijl je met een ander praat - al ben je het zelf maar - dan is de kans veel groter dat ze je horen... en dat ze het onthouden!

Heb hoge verwachtingen
Jim Fay zei eens 'Children will live up to or down to your expectations'. Ik geloof dit. Door hoge verwachtingen te hebben zeggen we indirect: Ik geloof dat je dit kunt, ik heb vertrouwen in je dat je deze vaardigheid meester zult worden.

Prijs hen
Tip: Probeer beschrijvend te prijzen. Dus 'Ik hoorde je beleefd vragen' ipv 'Goed zo'. Of 'Toen je Oma bedankten - dat was heel beleefd' ipv 'Grote jongen'. Of 'Ik vond het fijn dat je even wachtte met je vraag totdat ik uitgesproken was. Dank je'.
Lees ook: Manieren van Prijzen en Kritiek leveren - het ontstaan van kwetsbaarheid van EduRatio.


In dezelfde series:
Hoe zeg ik dat beleefd - spel
Alsjeblieft, dank je wel - Praktijk oefening
Goede manieren - heel veel spelideeën

Lees ook:
5 steps To Better Manners van Positive Parenting.

vrijdag 22 februari 2013

Godsdienst of Relatie?



Als we bidden, bijbel lezen of het geloof vieren - zijn we bezig met Godsdienst? Of Relatie?



Het verschil tussen Godsdienst en Relatie zit in het moeten
Wat een vrijheid dat wij - door de vervulling van de wet door Jezus - nu mogen ipv moeten. 
(De Deltacursus heeft een goede studie over De Wet en Genade - heel boeiend!)

Godsdienst zegt:
Ik moet elke zondag naar de kerk.
Ik moet elke dag mijn bijbel lezen.
Ik moet dagelijks bidden.
Ik moet alle christelijke feestdagen vieren.

Relatie zegt:
Ik wil God beter leren kennen en daarom wil ik graag de bijbel lezen (want daarin vertelt Hij over zichzelf en laat Hij Zichzelf kennen) en bidden (want zo hoor ik wat Hij tegen mij wil zeggen). Maar als het een dag niet lukt dan hoef ik mij niet schuldig te voelen. Ik bega geen zonde.
God verlangt ernaar dagelijks contact met mij te hebben. Maar Zijn uitnodiging om Hem steeds beter te leren kennen blijft precies dat: een uitnodiging waar ik op in mag gaan.
God wil mij graag Zijn wijsheid en liefde geven zodat ik steeds meer zal lijken op Hem. Maar in Zijn Liefde laat Hij mij vrij. Hij geeft geen ongevraagd advies. Hij dringt Zijn manier niet op. Hij wacht geduldig tot ik Hem vraag en laat mij kiezen om Hem al dan niet te volgen.

Soms wordt ik ontmoedigd door alles wat ik kan doen om het geloof over te dragen aan de kinderen, maar niet aan toe kom. Ik wordt soms zo overspoeld door geweldige ideeën waar ik gewoon geen tijd voor heb. Hoe kan het ooit nog goed komen als ik niet voortdurend bezig ben het geloof over te dragen? Hoe bevrijdend is dan deze boodschap: het mag, maar moet niet. Al die zaken zijn slechts middelen die tot doel hebben dat de relatie tussen God en mij zich verdiept. Dat de kinderen de kans krijgen zelf een relatie met God op te bouwen. Geen dwangmatige relatie, maar een geweldig inspirerend diepgaande echte vrije relatie.

Soms denk ik wel dat het eenvoudiger zou zijn als het wel om een godsdienst ging. Dan kon ik zeggen: 'Ik heb alles gedaan wat ik moest doen - nu ben ik gered.' Maar wij kunnen onze eigen verlossing niet verdienen. Wij mogen het als cadeau ontvangen uit Gods hand door Jezus Christus. Dat is genade. Onverdiende liefde.

En omdat wij in Gods evenbeeld gemaakt zijn werkt het ook zo in ons huwelijk en gezin. Er is geen recept voor een goed huwelijk. En er is geen recept dat garandeert dat mijn kinderen later echte mannen van God worden, liefdevol, verantwoordelijk, standvastig, wijs...
Een relatie is veel moeilijker, maar ook veel meer bevredigend.